หน้าแรก Hot Topic Pic Post หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype หาเพื่อน Facebook เว็บบอร์ด พูดคุย ถาม-ตอบ คลิป Video ตรวจหวย หาเพื่อน Skype หาเพื่อน Facebook ผลบอล เกมส์ Quiz Play ไดอารี่ อัลบั้มโหวต คำคม แต่งรูป กริตเตอร์ (รูปวิบวับ) คำนวณ สเปซ Page
ดูรายการโปรด เพิ่มเป็นรายการโปรด

เซอร์ไพรส์จากอดีตแฟนของแฟน

วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560

24/02/17 วันซ้อมย่อย

- เจอเพื่อน

- เจอเธอ

- เจอมัน..เอ้ยไม่ใช่..เจอเขา

 

หลายประเด็นฮะ

วันนี้ได้กลับมาเจอเพื่อน..ฉันแฮปปี้สุดๆ..การใช้ชีวิตครึ่งค่อนวันกับไอ้พวกบ้าพวกนี้ฉันมีความสุขมากๆเลยแหละ..อืมฉันว่าฉันคุยกับเพื่อนฉันวันนี้วันเดียวมันมากกว่าเวลา 7 เดือนที่ฉันอยู่ที่ทำงานรวมกันเสียอีก555 โอเคแค่วันนี้ฉันประทับใจและมีความสุขมากๆวันนึง..เลยอยากบันทึกเอาไว้

ส่วนเจอเธอนี่..ยังไงดี..คือมันดีนะ..ดีมากด้วย..แค่เห็นหน้าก็ใจเต้นแรงจนมันจะทะลุออกมาดิ้นข้างนอกแล้วอ่ะ..เมื่อวานคุยกันว่าเดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้ว..ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอง่ายขนาดนี้..เจอเร็ว..เจอง่าย..เจอบ่อย..แถมอยู่ใกล้ตัว..เห็นไหมบอกแล้วว่ามันดี..หอประชุมตั้งใหญ่แถมยังนั่งคละคณะอีก..แต่ดูสิฉันได้นั่งถัดจากเธอแค่สองแถวเอง..แอบดีใจที่ตอนจะเดินเข้าไปนั่ง..เธอหันมาโบกมือทักยิ้มแป้นให้ฉันด้วยหลังจากที่ใจแป้วมาเมื่อก่อนหน้านี้ที่เจอเธอตรงบันไดทางจะเข้าหอประชุม..เจอกันแต่ไม่ได้ทักไม่มียิ้มด้วย..(แถมเมิงก็ฟอร์มไม่ทักเขาก่อนด้วย..เดินผ่านมาทำทีไม่สนใจ)..แต่ดูตอนนี้สิ..วินาทีที่เธอส่งยิ้มมาที่ฉัน..ฉันดีใจมาก..มันเบิกบานใจแบบไม่มีเหตุผล..อมยิ้มแก้มจะแตกอยู่แล้วฉัน..แต่ถึงเธอจะอยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่ถ้าเทียบกันแล้วก็ยังน้อยกว่าไอ้หน้าหมาสามตัวข้างหลังนี้มาก..เธออยู่แถวหน้าถัดไปสองแถวและเยื้องไปอีกเจ็ดแปดคน..แต่ไอ้สามตัวบาทนี่..แม่มจะสิงฉันอยู่ละ..นั่งเก้าอี้ตัวหลังฉันพอดี..พูดทีผมฉันปลิวอ่ะ..เหตุใดโลกจึงเหวี่ยงพวกมันมานั่งนี่..พูดมาก ปากหมา แถมกวนประสาทไม่มีใครเกิน แล้วถนัดนักนะแกล้งผู้หญิงเนี่ย! อิสามทรราช! นี่ขนาดไม่ครบแก๊งนะขาดไอ้หล่อหน้าขาวนั่นไปคนนึงแต่ความแสบพวกคุณ*ไม่ได้ลดลงเลย..และหนึ่งในนั้นก็ไอ้นั่นแหละ..(อดีต)คนของเธอ..ไม่สิแฟนของเธอเลยล่ะ..แต่ก็แค่อดีตแฟนอ่ะนะ..เพราะเลิกกันแล้วหนิ..555 (เดี๋ยว?มีความสุขอะไร) เพราะความปากหมาพูดไปเรื่องของพวกมัน..มันทำให้ฉันรู้อะไรมาเต็มๆกับหู..คือทุกคนในหอประชุมตอนนี้กำลังแข่งกันพูด..ไม่ฟังกันหรอกสิ่งที่อาจารย์กำลังอธิบายพิธีวันพรุ่งนี้น่ะ(ซ้อมใหญ่) ข้างหน้าคุย ข้างคุย หลังคุย ตัวกุก็ด้วยที่คุย แต่หลังจากได้ยินบทสนทนาจากไอ้สามทรราชข้างหลังฉันหุบปากเงียบกริ้บ..หูผึ่งขึ้นมาทันที..มันคุยกันเรื่องเธออ่ะที่รัก..ขอแอบฟังหน่อยนะ..มันถามๆกันว่าเลิกกันเพราะอะไร..ตอนแรกก็ในใจมันพูดถึงเธอรึเปล่า..ใช่เธอรึเปล่า..นี่พวกเธอสองคนคบกันจริงๆสินะ..จากที่ไม่แน่ใจ..ความกระจ่างก็มาเยือนจากปากเพื่อนมันนั่นแหละ..เอ่ยชื่อเธอเต็มๆ..ทุบหัวใจฉันดังปังเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางหัวใจ..เจ็บจึ้กเลย..แต่ก็ยังคงนั่ง(แอบ)ฟังต่อได้อยู่..มันถามกันว่าสรุปเลิกกันเพราะอะไร ใครขอเลิก ใครขอคบ ไปจนถึง...กันรึยัง แต่ก็อย่างที่เคยบอก..ว่ามันก็เป็นคนดีคนนึง..มันก็เป็นสุภาพบุรุษใช้ได้..ตลอดเวลาที่พูดถึงเธอ..มันยังคงให้เกียรติเธอเสมอฉันรู้สึกได้..ก็จากที่ฟังๆก็ประมาณ..เลิกกันได้ห้าหกเดือนแล้ว โดยมันเป็นคนถูกเธอบอกเลิก เลิกกันเพราะเรื่องไร้สาระ..ไอ้สองตัวที่เหลือก็แกว่งปากขัดไปเรื่อย..ถามกันว่า

'นี่*ว่า(ชื่อเธอ)ไร้สาระเหรอ'

มันบอกว่าเปล่ากุไม่ได้บอกว่าเขาไร้สาระ..มันเล่าต่อว่า..เขาบอกว่ากุไม่มีเวลาให้ไม่เทคแคร์ดูแล แม่มกุสิที่คิดว่าเขาไม่มีเวลา กุสิที่ต้องเป็นคนน้อยใจ..แล้วก็พาลมาเป็นทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ..ไอ้สองตัวนั่นมันก็พูดขึ้นมาอีก..

'*จะกลับไปคืนดีกับเขาไหม'

'ทำไม*ไม่ง้อเขาวะ'

อะไรประมาณนี้..ซึ่งคำตอบของมันก็ทำให้ใจฉันลิงโลดเลยล่ะ..มันบอกว่ามันไม่อยากกลับไปเจ็บอีกแล้ว..[ลิเก๊ลิเกตอบอย่างกะคลับฟรายเดย์หรือนิยายชวนอ้วก] ไอ้สองตัวนั่นก็ถามไม่หยุด

'นี่*เกลียดเขารึเปล่าเนี่ย'

"เปล่า"

'*แค้นเขาใช่ไหม..บอกกุมา'

"เปล่าา..กุแค่ไม่อยากเจ็บ"

'นี่ไง*แค้นเขา'

มันก็เถียงๆกันอีกซักพัก..แล้วเพื่อนมันก็ถามว่าแล้ว*ไปจีบเขาทำไม..มันบอกประมาณว่า 'กุไม่ได้เป็นคนไปจีบเขา..เขาด้วยซ้ำที่เป็นคนมาคุยกับกุก่อน.(อ่าวนี่*ว่าที่รักกุไปงอแวกับ*เองเหรอ..ต่อยแม่ม! เดี๋ยๆ) 

'แล้ว*ก็ใจง่ายไง..เขาเข้ามาคุยหน่อย*ก็รักเขาแล้วไง..ไอ้อ่อนเอ๊ย'

จากนั้นสามตัวมันก็ถากถางกันไปถากถางกันมาแลกกันจี้ปมกันตามประสา..เอาล่ะตอนนี้ฉันเริ่มไม่ฟังมันละหันกลับมาเปิดหูฟังอาจารย์ต่อจนจบการซ้อม..แล้วก็นั่นแหละสิ่งที่ฉันกำลังจะพูดคือ..พอซ้อมเสร็จ..บังเอิญจังฉันเจอเธอเต็มๆ(อันนี้เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ..เพราะถ้าเป็นเมื่อก่อนยอมรับเลยว่าฉันเองนี่แหละจงใจและพยายามสร้างสถานการณ์ให้มันเป็นเรื่องบังเอิญ..อิอิ) โอเคประจันหน้ากันตรงๆสักที..เธอเดินมาทักฉันแล้วจากนั้นมือฉันก็ยื่นออกไปหาเธอซะงั้น..คว้าตัวเธอมาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวว่ายื่นมือออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่..โอ๊ยได้จับมือด้วย..อ่าเราจับมือกัน..อิพวกนั้นไปไหนอ่ะ..ไม่มาดู..อยากอวดมากอ่ะบอกเลย..อิเพื่อนบ้า! ไปไหนกันหมด [อยากให้มาเห็นจะได้เลิกว่าฉันเพ้อเจ้อสักที]..อ่าา..รู้สึกดีจังสกินชิพกันแบบนี้..อัดพลังให้หัวใจฉันกระปรี้กระเปร่าเต็มกำลังเลย..ขอบคุณนะที่รัก^^

 

 

 

 

Comment!  

12 @-^-LvMinG-^-@

โหหหห  บันทึกยาว ขออนุญาติ ไม่อ่าน แต่ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ บัณฑิตใหม่

ขอบคุณค้าบบบบ^^ เจ้าของโพสท์
ตอบความคิดเห็นนี้
11 @-^-LvMinG-^-@

ไม่เคยลืมนะ ไม่ค่อยว่าง อิอิ  แซวเล่น ยิ้มๆ อย่าคิดไรมากครับ อยู่ข้างๆเสมอ

เดี๋ยวนะ? 555 เจ้าของโพสท์
ไม่รู้ดิไม่ค่อยชอบเห็นคนเศร้าอ่ะ แค่อยากให้ ยิ้ม ^^
ตอบความคิดเห็นนี้
9 @-^-LvMinG-^-@

ยังยืนยัดเหมือนเดิมครับการปรับตัวมันยากแต่การไม่ปรับอะไรเลย มันเป็นไปไม่ได้ ขอแค่ว่า ปรับเปลี่ยนบ้างโดนไม่ให้เสียความเป็นตัวเองก็พอครับ

สู้ๆครับ ผมเป็นกำลังใจให้เสมอ


ทำหล่อมาเลย


ขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจและคำแนะนำดีๆ..เราดีใจนะที่ได้มาเจอคุณ เจ้าของโพสท์
ตอบความคิดเห็นนี้
8 @-^-LvMinG-^-@

ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกไม่สามารถดำเนินไปได้ ตัวฟันเฟืองแค่ตัวเดียว มันจะต้องมีหลายฟันเฟืองในการขับเคลื่อน ถ้าเรามองว่าเราต้องปรับตัวเข้าหาสังคมแล้วมันไม่ใช่ตัวเรา ก็ให้ลองเป็นตัวเรา แล้วทำหน้าที่ในการเป็นฟันเฟืองในแบบของเราให้ดีที่สุด ถึงเวลานั้น เราอาจจะกลายเป็นฟันเฟืองตัวสำคัญ ที่ทุกคนต้องคอยใส่ใจและรักษาเอาไว้ไม่ให้เสียฟันเฟืองอย่างเราไปก็ได้ครับ

ตอบความคิดเห็นนี้
7 @-^-LvMinG-^-@

ถ้าว่าถึงเรื่องการทำงานยากหน่อยที่จะไม่มีการปะติสัมพันธ์กับใครเลย การหลีกเลี่ยงที่ดีที่สุดคือ ปะติสัมพันธ์ กับคนที่ต้องประสานงานด้วยเท่านั้น อันนี้เป็นวิธีที่ผมใช้ปรับตัวเฉกเช่นคุณ

และการไปทานข้าวกับเพื่อนร่วมงาน นานๆครั้งถ้าพวกเขาเหล่านั้นชวน การไปทานบ้างเป็นเรื่องที่ดีครับ

ตอบความคิดเห็นนี้
5 @-^-LvMinG-^-@

ไม่แปลกหรอกครับ คุณmonotone27
ผมก็เคยเป็นเช่นคุณมาก่อน ไปทานข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว เที่ยวตัวคนเดียว และอะไรอีกหลายๆอย่างที่ทำโดยตัวคนเดียว คนนอกอาจจะมองเราเข้ามาว่า บ้าหรือเปล่า ไม่มีเพื่อนหรอ?


ตอบความคิดเห็นนี้
4 @-^-LvMinG-^-@

ก็รู้ว่าเก่ง ผ่านไปได้สบาย เลยมาเต้นให้กำลังใจไงครับ
แต๊ง กิ้ว โซ้ว มัช เบบี๋ เจ้าของโพสท์
แต่มันยังไม่ผ่านหรอกนะ..มองไม่เห็นทางเลย555 เจ้าของโพสท์
เปิดไฟฉายส่องเลย ^^
ขนดวงอาทิตย์มาสองดวงก็เอาไม่อยู่ค่ะ..หนทางเรามืดมนเหลือหลายท่านพี่.. เจ้าของโพสท์
ตอบความคิดเห็นนี้
3 @-^-LvMinG-^-@

555+ เค้าเรียกว่า ตอบแบบอัตโนมัติ ความเป็นตัวของตัวเอง เอาน่า เด๋วก็ได้ครับ 

ขอบคุณนะคะ..และแล้วเราก็ได้งาน..ผ่านการสัมภาษณ์จากที่นี่ด้วย..จากคำตอบประหลาดๆของเรานี่แหละ555 เจ้าของโพสท์
เห็นมะหละ บอกแล้วไม่มีผิด ยินดีด้วยนะครับ สู้ต่อไป MONOTONE27
ตอบความคิดเห็นนี้
2 @-^-LvMinG-^-@

สู้ๆ การปรับตัวให้เข้ากับคนอื่นมันยากแต่ถ้าได้ลองทำดูทีละนิดทีละหน่อยรับลองว่า ต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีได้แน่ครับ 

กอบกุนกร้าบบบ..เลิฟยูเบบี๋^^ เจ้าของโพสท์
แต่..มันยากจริงๆนะ เจ้าของโพสท์
ช่าย มันยาก แค่ปรับให้คนอื่นโดยที่ไม่เสียการเป็นตัวเอง มันยากครับ แต่มันมีทางทำได้นะ เป็นกำลังใจครับ
ตอบความคิดเห็นนี้
1 @-^-LvMinG-^-@

การแอบชอบมันทำให้หัวใจ เกิดการเต้นที่ไม่เป็นจังหวะ 

อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยรักเขา โชคดีนะครับ

ขอบคุณนะคะ เจ้าของโพสท์
ปฏิกิริยาคนที่เคยแอบชอบ..พวกเขาเป็นเหมือนกันเลย เจ้าของโพสท์
จะว่ารู้ก็ไม่ใช่..จะว่าไม่รู้ก็เกินไป555 เจ้าของโพสท์
ูู^^
ตอบความคิดเห็นนี้

เจ้าของไดอารี่

กำลังทำอะไรอยู่
ไม่ได้อัพเดทสถานะมาช่วงหนึ่งแล้ว
2 วันที่ผ่านมา

monotone27
ความสนใจ:
เพลง, นิยาย/งานเขียน, สัตว์เลี้ยง
<<กุมภาพันธ์ 2560>>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728

ไดอารี่วันอื่นๆ

23 กุมภาพันธ์ 2560
12 กุมภาพันธ์ 2560
23 มกราคม 2560

สถิติผู้เยี่ยมชม

ผู้เยี่ยมชมวันนี้ 9 คน
ผู้เยี่ยมชมทั้งหมด 3,188

ไดอารี่เพื่อนบ้าน

monotone27 ยังไม่มีไดอารี่เพื่อนบ้าน

อัลบัมโหวตของ monotone27

monotone27 ยังไม่มีอัลบัมโหวต

ไดอารี่ที่อัพเดทล่าสุด

โดย พงษ์ศักดิ์ หิรัญเขต
พี่แท~ถ้าหนูได้พี่หนูจะตั้งใจเรียนค่ะ[หลบทีนฟานี่]
 
ข้อตกลงการใช้บริการ ติดต่อเว็บไซต์ แจ้งปัญหาการใช้งาน แจ้ง Report เนื้อหา ติดต่อโฆษณา