หน้าแรก Hot Topic Pic Post หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype หาเพื่อน Facebook เว็บบอร์ด พูดคุย ถาม-ตอบ คลิป Video ตรวจหวย หาเพื่อน Skype หาเพื่อน Facebook ผลบอล เกมส์ Quiz Play ไดอารี่ อัลบั้มโหวต คำคม แต่งรูป กริตเตอร์ (รูปวิบวับ) คำนวณ สเปซ Page
ดูรายการโปรด เพิ่มเป็นรายการโปรด

บันทึกๆๆ..ขอบันทึกหน่อยยย

วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560

10/02/2017

พรุ่งนี้มีนัดรับชุดครุย..กลุ่มไลน์แลดูวุ่นวายมากกับการนัดเวลากัน..เงี้ยแหละไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ต่างคนต่างทำงาน..พอได้มีโอกาสคุยหน่อยนี่ยาวว..นกกระจอกแตกรังมาก..กรุ๊ปนี้เป็นกรุ๊ปเพื่อนสนิท..คุยๆกันอยู่ดีๆเผอิญเจอประเด็นที่ต่างคนต่างให้คำตอบกันไม่ได้..ฉันเองก็ไม่มั่นใจในคำตอบเหมือนกัน..ก็เลย..คิดว่าควรจะลองถามคนอื่นดูบ้างเผื่อเขารู้..อืมม..ใครดีล่ะ..จริงๆก็มีคนที่จะให้คำตอบฉันได้และเฉยๆกับปฏิกิริยาของตัวเองนะ..แต่..เสี้ยววินาทีนึงที่ฉันนึกถึงคนๆนึง..ที่..ไม่คิดอยากจะทักหรือติดต่อไปเลย..เขาคนนั้นเคยทำให้ฉันเสียใจและอยากลืมเขามากและตอนนี้ก็คงลืมเขาได้แล้ว(มั้ง)..คิดว่าตัวเองเฉยได้แล้วกับชื่อคนๆนี้..แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันนึกถึงเธอในขณะนั้น..พอใช้เวลาคิดแค่อึดใจเดียวนิ้วก็ไถแชทหาชื่อเธออย่างไว..พอเปิดเข้าไปก็นะ..น่าเจ็บใจไหมดูสิ..แชทล่าสุดยังไม่ถูกเปิดอ่านเลย..แต่ก็ช่างเถอะทักไปใหม่ก็ได้..รู้อยู่หนิว่าเขาเคยโทรศัพท์พัง..ครั้งนี้ทักไปถ้าเขาตอบก็ตอบถ้าไม่ตอบก็ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น..ระหว่างที่คิดนิ้วก็พิมพ์ชื่อเธอไปแล้วจิ้มจึ้ก..กดส่งไปแล้วด้วย..ใจที่เคยสงบดีก็ลุกขึ้นมาตื่นเต้นบ้างเล็กน้อย..ตาก็จ้องไปที่หน้าจอ..ไม่ยอมออกจากแชทด้วยนะ..เปิดค้างไว้แบบนี้แหละ..หวังว่ามันจะขึ้นRead ให้เห็นกับตา..ทำตัวเหมือนคนบ้างี่เง่าไหมล่ะ..นอนจ้องนั่งจ้องโทรศัพท์อยู่อย่างนั้นนานสองนาน..จนวินาทีที่หวังไว้ก็มาถึง..หน้าจอมันขึ้นว่าRead!!!! พระเจ้า!แทบลืมหายใจ..มือสั่นไปหมด..หัวใจเต้นโครมครามด้วยความตกใจและดีใจ..จังหวะการเต้นของหัวใจข้างในมันระรัวถี่ยิบเลย..แล้วพอเห็นแชทแรกที่เธอตอบกลับมาเท่านั้นแหละ..ยิ้มเหมือนคนเป็นบ้า..ปากมันหุบไม่ลงจริงๆ..ยิ้มจนเมื่อยแก้มแต่ก็ยังไม่หยุดยิ้มอยู่ดี..พอกลั้นใจเก็กขรึมคุยธุระที่เป็นสาเหตุของการทักไปครั้งนี้เสร็จฉันก็หยุดค้างไว้โดยไม่พิมพ์อะไรกลับไปอีก..เหมือนยังไม่จบการสนทนาดีแต่ก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว..จริงๆก็มีแหละเรื่องจะพูดอ่ะ..มีเยอะด้วย..แต่งอนอยู่ไง..นี่เธอทำอะไรผิดไว้อยู่นะ..และฉันก็ยังไม่หาย..เลยหยุดไว้ที่แชทเธอที่ส่งมา..แล้วตัวเองก็แอบมานั่งยิ้มนอนยิ้มคนเดียวอ่านซ้ำไปซ้ำมากับประโยคไม่กี่ประโยค..แหกปากกรี้ดไปยิ้มไป..แค่นี้ก็ดีใจมากแล้ว..ดีใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ต้องไประบายกับเพื่อน..ซึ่งฉันก็ได้รับสติ๊กเกอร์เอือมระอามาหลายอันเลยแหละ..แต่ก็ไม่โกรธค่ะ..กุกำลังมีความสุขอยู่ค่ะเพื่อน..ฮร้าา..ฮราา..หลังจากนั้นก็ปริ่มกับตัวเองอยู่คนเดียว..ไม่ว่าจะเล่นเกม..ร้องเพลง..อ่านนิยาย..ใบหน้าก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม..และฉันก็คิดว่ากล้ามเนื้อตรงแก้มมันกำลังทำงานหนักเป็นพิเศษ..หลังจากอยู่คนเดียวมาสักพัก..เพลงที่กำลังเปิดอยู่มันเว้นจังหวะไปหนึ่งจังหวะ..เหมือนกับถูกดูดเสียงไปใช้ในโปรแกรมอื่นด้วย..เลยดีดตัวพลิกไปดู..อ๋อ..ไลน์เด้งนี่เอง..ห้ะ! ช..ชื่อ! ชื่อเธออ่ะ! เธอคุยกับฉันเหรอ! เธอชวนฉันคุยเหรอ? จิ้มเข้าไปดูอย่างไว..แบบไม่มีมาดไม่มีฟอร์มอะไรเล้ยย..แล้วแชทที่เธอส่งมาหาฉันก็ทำให้หัวใจของฉันลิงโลดอีกครั้งหนึ่ง

'พรุ่งนี้ไปไหนไหม'

'หลังจากรับชุด'

[หึ..คิดจะง้อฉันล่ะสิ] เป็นคำถามที่ทำให้ฉันแอบเข้าข้างตัวเองเต็มเปา..ว่าเธอจะต้องชวนฉันไปไหนสักที่..คิดไปก็เดาไป..คิดไปก็จินตนาการไป..ว่าฉันจะได้อยู่กับเธอสองต่อสอง..แต่เมื่อเธอไม่ตอบกลับมาสักที..นี่ก็เริ่มใจเสียละ..เพราะฉันตอบกลับเธอไปติดๆ..ทำไมถึงไม่ยอมตอบกลับมา..หนึ่ง..แวบแรกคือเธอเข้าห้องผิด..เธอไม่ได้อยากจะถามคำถามนี้กับฉันก็ได้..สอง..ร้ายแรงขึ้นมาหน่อย..เธออาจจะคุยกับคนนั้นของเธอแล้วมีบางอย่างผิดพลาดจนแชทมาโผล่ที่หน้าจอฉันเข้า..คนของเธอที่เธอบอกกับฉันว่าเป็นเพื่อนกัน..ไม่ได้เป็นอะไรกัน..แต่เซ้นส์ฉันมันกระซิบอยู่ตลอดเวลาว่าเธอก็ชอบเขา..หึ..แน่นอน..ไอ้หมอนั่นน่ะมันชอบเธอใครดูก็รู้..และมันน่าหมั่นไส้และเจ็บใจตรงที่ใครๆก็เชียร์พวกเธอทั้งคู่เพราะเห็นว่าพวกเธอเหมาะสมกันดี..ทุกอย่างลงตัว..เพอร์เฟคไปซะทุกอย่าง..และมันน่าเจ็บใจยิ่งกว่าก็ตรงที่ฉันเองก็มองว่าพวกเธอเหมาะสมกันจริงๆนั่นแหละ..แต่ฉันก็ชอบเธอเหมือนกันรู้บ้างไหม..หึหึเธอไม่รู้หรอกเพราะฉันไม่เคยบอกเธอ..เพราะฉันรู้ว่าผลลัพธ์ที่ตามมามันจะเป็นยังไงล่ะที่รัก..ก็ปล่อยให้มันคลุมเครือแบบนี้กันต่อไปละกัน..หรือไม่แน่ว่าช่วงเวลาที่เราห่างหายกันไป..เธออาจจะไปชัดเจนกับไอ้หมอนั่นไปแล้วก็ได้..แต่วันนี้เธอทำให้ฉันมีความสุขและทำให้หัวใจเต้นแรงอีกครั้งด้วยแหละ..ขอบคุณนะ..คิดถึงมากๆ

 

 

Comment!  

14 @-^-LvMinG-^-@



ยินดีด้วยน๊าาาาาา

จุดพลุ ยิงไฟ ระยิบ ^^

โอ้วว่าววว~มียิงไฟด้วย..แต๊งกิ้วน้าาา..เลิฟยูเบบี๋ เจ้าของโพสท์
ตอบความคิดเห็นนี้
13 @-^-LvMinG-^-@

อีกและๆ อย่าคิดเยอะ บางทีอาจแค่ตั้งตัวไม่ถูกก็ได้ 5555

อันนี้คอมเม้นท์หัวข้อไหนของเราอ่ะ..เหมือนมันไม่อัพเดตไงไม่ร เจ้าของโพสท์
หัวข้อไม่นน่าเลย กรู ^^
อ่าาา.ใช่..อันนั้นใจร้อนไปนิด..เหนือความคาดหมายมาก เจ้าของโพสท์
มันเป็นประโยคสุ่มเสี่ยงไง..เลยกังวล..ให้พูดตรงๆคือเป็นบ้าไปเอง555 เจ้าของโพสท์
ู^.6
ตอบความคิดเห็นนี้
12 @-^-LvMinG-^-@

โหหหห  บันทึกยาว ขออนุญาติ ไม่อ่าน แต่ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ บัณฑิตใหม่

ขอบคุณค้าบบบบ^^ เจ้าของโพสท์
ตอบความคิดเห็นนี้
11 @-^-LvMinG-^-@

ไม่เคยลืมนะ ไม่ค่อยว่าง อิอิ  แซวเล่น ยิ้มๆ อย่าคิดไรมากครับ อยู่ข้างๆเสมอ

เดี๋ยวนะ? 555 เจ้าของโพสท์
ไม่รู้ดิไม่ค่อยชอบเห็นคนเศร้าอ่ะ แค่อยากให้ ยิ้ม ^^
ตอบความคิดเห็นนี้
9 @-^-LvMinG-^-@

ยังยืนยัดเหมือนเดิมครับการปรับตัวมันยากแต่การไม่ปรับอะไรเลย มันเป็นไปไม่ได้ ขอแค่ว่า ปรับเปลี่ยนบ้างโดนไม่ให้เสียความเป็นตัวเองก็พอครับ

สู้ๆครับ ผมเป็นกำลังใจให้เสมอ


ทำหล่อมาเลย


ขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจและคำแนะนำดีๆ..เราดีใจนะที่ได้มาเจอคุณ เจ้าของโพสท์
ตอบความคิดเห็นนี้
8 @-^-LvMinG-^-@

ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกไม่สามารถดำเนินไปได้ ตัวฟันเฟืองแค่ตัวเดียว มันจะต้องมีหลายฟันเฟืองในการขับเคลื่อน ถ้าเรามองว่าเราต้องปรับตัวเข้าหาสังคมแล้วมันไม่ใช่ตัวเรา ก็ให้ลองเป็นตัวเรา แล้วทำหน้าที่ในการเป็นฟันเฟืองในแบบของเราให้ดีที่สุด ถึงเวลานั้น เราอาจจะกลายเป็นฟันเฟืองตัวสำคัญ ที่ทุกคนต้องคอยใส่ใจและรักษาเอาไว้ไม่ให้เสียฟันเฟืองอย่างเราไปก็ได้ครับ

ตอบความคิดเห็นนี้
7 @-^-LvMinG-^-@

ถ้าว่าถึงเรื่องการทำงานยากหน่อยที่จะไม่มีการปะติสัมพันธ์กับใครเลย การหลีกเลี่ยงที่ดีที่สุดคือ ปะติสัมพันธ์ กับคนที่ต้องประสานงานด้วยเท่านั้น อันนี้เป็นวิธีที่ผมใช้ปรับตัวเฉกเช่นคุณ

และการไปทานข้าวกับเพื่อนร่วมงาน นานๆครั้งถ้าพวกเขาเหล่านั้นชวน การไปทานบ้างเป็นเรื่องที่ดีครับ

ตอบความคิดเห็นนี้
5 @-^-LvMinG-^-@

ไม่แปลกหรอกครับ คุณmonotone27
ผมก็เคยเป็นเช่นคุณมาก่อน ไปทานข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว เที่ยวตัวคนเดียว และอะไรอีกหลายๆอย่างที่ทำโดยตัวคนเดียว คนนอกอาจจะมองเราเข้ามาว่า บ้าหรือเปล่า ไม่มีเพื่อนหรอ?


ตอบความคิดเห็นนี้
4 @-^-LvMinG-^-@

ก็รู้ว่าเก่ง ผ่านไปได้สบาย เลยมาเต้นให้กำลังใจไงครับ
แต๊ง กิ้ว โซ้ว มัช เบบี๋ เจ้าของโพสท์
แต่มันยังไม่ผ่านหรอกนะ..มองไม่เห็นทางเลย555 เจ้าของโพสท์
เปิดไฟฉายส่องเลย ^^
ขนดวงอาทิตย์มาสองดวงก็เอาไม่อยู่ค่ะ..หนทางเรามืดมนเหลือหลายท่านพี่.. เจ้าของโพสท์
ตอบความคิดเห็นนี้
3 @-^-LvMinG-^-@

555+ เค้าเรียกว่า ตอบแบบอัตโนมัติ ความเป็นตัวของตัวเอง เอาน่า เด๋วก็ได้ครับ 

ขอบคุณนะคะ..และแล้วเราก็ได้งาน..ผ่านการสัมภาษณ์จากที่นี่ด้วย..จากคำตอบประหลาดๆของเรานี่แหละ555 เจ้าของโพสท์
เห็นมะหละ บอกแล้วไม่มีผิด ยินดีด้วยนะครับ สู้ต่อไป MONOTONE27
ตอบความคิดเห็นนี้
2 @-^-LvMinG-^-@

สู้ๆ การปรับตัวให้เข้ากับคนอื่นมันยากแต่ถ้าได้ลองทำดูทีละนิดทีละหน่อยรับลองว่า ต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีได้แน่ครับ 

กอบกุนกร้าบบบ..เลิฟยูเบบี๋^^ เจ้าของโพสท์
แต่..มันยากจริงๆนะ เจ้าของโพสท์
ช่าย มันยาก แค่ปรับให้คนอื่นโดยที่ไม่เสียการเป็นตัวเอง มันยากครับ แต่มันมีทางทำได้นะ เป็นกำลังใจครับ
ตอบความคิดเห็นนี้
1 @-^-LvMinG-^-@

การแอบชอบมันทำให้หัวใจ เกิดการเต้นที่ไม่เป็นจังหวะ 

อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยรักเขา โชคดีนะครับ

ขอบคุณนะคะ เจ้าของโพสท์
ปฏิกิริยาคนที่เคยแอบชอบ..พวกเขาเป็นเหมือนกันเลย เจ้าของโพสท์
จะว่ารู้ก็ไม่ใช่..จะว่าไม่รู้ก็เกินไป555 เจ้าของโพสท์
ูู^^
ตอบความคิดเห็นนี้

เจ้าของไดอารี่

กำลังทำอะไรอยู่
ไม่ได้อัพเดทสถานะมาช่วงหนึ่งแล้ว
5 วันที่ผ่านมา

monotone27
ความสนใจ:
เพลง, นิยาย/งานเขียน, สัตว์เลี้ยง
<<กุมภาพันธ์ 2560>>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728

ไดอารี่วันอื่นๆ

28 กุมภาพันธ์ 2560
12 กุมภาพันธ์ 2560

สถิติผู้เยี่ยมชม

ผู้เยี่ยมชมวันนี้ 6 คน
ผู้เยี่ยมชมทั้งหมด 3,388

ไดอารี่เพื่อนบ้าน

monotone27 ยังไม่มีไดอารี่เพื่อนบ้าน

อัลบัมโหวตของ monotone27

monotone27 ยังไม่มีอัลบัมโหวต

ไดอารี่ที่อัพเดทล่าสุด

โดย พงษ์ศักดิ์ หิรัญเขต
พี่แท~ถ้าหนูได้พี่หนูจะตั้งใจเรียนค่ะ[หลบทีนฟานี่]
 
ข้อตกลงการใช้บริการ ติดต่อเว็บไซต์ แจ้งปัญหาการใช้งาน แจ้ง Report เนื้อหา ติดต่อโฆษณา