หน้าแรก เว็บบอร์ด หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype โปรโมชั่น Pic Post ตรวจหวย ควิซ Page คำนวณ คำคม วิดีโอ สเปซ เกม Play ไดอารี่ อัลบั้ม แต่งรูป Glitter ดาวน์โหลดรูปจาก IG
 
ติดต่อเว็บไซต์ลงโฆษณาแจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสมเงื่อนไขการให้บริการ
 
Login เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
ดูรายการโปรด เพิ่มเป็นรายการโปรด

น้ำของโอเอซิส

วันที่ 17 มิถุนายน 2562

         วันนี้เป็นวันที่17/6/62 แต่เรื่องราวต่อจากนี้ เป็นความจริงที่เกิดขึ้นก่อนวันที่17/6/62 วันนั้นน่าจะเป็นวันอังคารที่11/6/62หรือวันพุธที่12/6/62 คุณครูที่โรงเรียนของเด็กๆ ม.1 มาเยี่ยมที่บ้าน ในวันนั้นเรารอคุณครูของเด็กๆ และเด็กๆ ก็รอคุณครูอย่างใจจดใจจ่อ ว่าเมื่อไรที่จะถึงบ้านของเราซักที รอแล้วรอเล่า วิ่งไปถามเพื่อนบ้านโน้นที บ้านนี้ทีอย่างตื่นเต้น ที่คุณครูอันเป็นที่รักของพวกเขาจะได้มาเยี่ยมบ้านของตน 

           และแล้วคุณครูก็มาถึง....

           คุณครูก็ได้มีโอกาสพบปะพูดคุยกับพี่สไปรท์ ซึ่งตัวของเราเองก็นอนอยู่ในบ้านสภาพเน่าๆ ฮ่าาาา คุณครูมาถึงตอนราวๆ 11โมงเห็นจะได้ คุณครูก็นั่งคุยกับพี่สไปรท์จนราวๆ ถึงเที่ยง จากนั้นก็ได้มาขอถ่ายรูปและจะลากลับ  พอดีกับที่เราเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะถ่ายรูปกับคุณครูแต่ก็ไม่ทัน ถึงกระนั้นก็ยังได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณครู ซึ่งการพูดคุยกับคุณครูเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันนั้น กลับทำให้คุณครูรู้สึกดีใจและมีความสุขร่วมไปกับสิ่งที่เราทำ จากเรื่องราวต่างๆ ที่นี่ ภายในโรงเรียนของเด็กๆ และของคุณครูเอง คุณครูถึงกับรู้สึกและแสดงออกด้วยคำพูดที่ลึกซึ้งต่อพวกเราอย่างยิ่งว่า...

           "สิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้นเหมือนโอเอซิสท่ามกลางทะเลทราย..."

คุณครูจะทราบหรือไม่ว่า.. คำพูดนั้นของคุณครูที่มอบให้แก่เรานั้น คือน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจที่กำลังแห้งเหี่ยว และแห้งแล้งจนแทบจะเป็นทะเลทราย ที่ไม่ว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ความว่างเปล่า แห้งแล้ง โดดเดี่ยว ไร้เรี่ยวแรงและกำลัง มีเพียงแค่ความอดทนและเพียรพยายามที่จะทำต่อไปอย่างไร้จุดหมาย และไม่รู้ว่าจะเป็นประโยชน์ซักแค่ไหน จะมีแรงทำต่อไปได้แค่ไหน... มีเพียงแค่ความตั้งใจเดียวว่า.. ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม เราก็จะทำสิ่งเหล่านี้ไป จนกว่าจะตาย. 

          นี่คือความจริงที่ปรากฎขึ้นในใจของเรา เราเจอปัญหามากมาย ความทุกข์มากมาย อุปสรรคที่หลากหลายและซับซ้อน แต่เราก็ยังคงยืนหยัดมาจนถึงทุกวันนี้...

วันที่ความชุ่มฉ่ำจากหัวใจของใครคนหนึ่งหลั่งไหลมาเพื่อทำให้หัวใจที่แทบจะกลายเป็นทะเลทรายของใครคนหนึ่ง ได้เข้าใจว่า แท้ที่จริงแล้วมันไม่แปลกเลยที่ทำไมเราถึงได้รู้สึกว่ามันเหี่ยวเฉา แห้งแล้ง และโดดเดี่ยว เพราะที่ที่เรายืนอยู่ มันคือทะเลทราย....

          สิ่งที่เราพยายามทำอยู่นั้น มันคือความพยายามที่จะสร้างโอเอซิสท่ามกลางทะเลทราย โอ้ความรู้สึกของเราช่าง..... ฮ่าาาา แท้จริงแล้วเราควรเข้าใจแต่แรกว่าสร้างโอเอซิสท่ามกลางทะเลทรายมันเป็นยังไง...?  คำพูดของคุณครูโอในวันนั้น คือธาราแห่งฤทัยที่หลั่งใหลออกมาจากความจริงใจสู่ดวงใจอีกดวงหนึ่ง ให้ชุ่มชื้น ฉ่ำเย็น ท่ามกลางทะเลทรายแห่งใจตัวเอง ให้ฟื้นคืนชีวิต เบ่งบาน ค่อยๆ ชูช่อไสว ดุจพรรณไม้แห้งเหี่ยวเจอฝนใหญ่ เพื่อชโลมและโอบอุ้มความสมบูรณ์ที่เขียวชอุ่ม ก่อเกิดโอเอซิสท่ามกลางทะเลทรายแห่งใจ ให้ค่อยๆ งดงาม เติบโต แผ่กิ่งก้านสาขา ออกมาเป็นสายธารแห่งความกรุณา เพื่อสร้างสรรค์ โอบอุ้ม ฟื้นฟู ส่องสว่าง แผ่กำจายความอบอุ่น ความชุ่มเย็นอันซาบซ่าน และมหากรุณาอันหมดจด สู่อนันตรจักร และ นิรันตรกาล ต่อไป

เจ้าของไดอารี่

กำลังทำอะไรอยู่
ยังไม่ได้เขียนอะไร

Ban Romyen
ความสนใจ:
ยังไม่ได้ระบุ
<<มิถุนายน 2562>>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30

สถิติผู้เยี่ยมชม

ผู้เยี่ยมชมวันนี้ 1 คน
ผู้เยี่ยมชมทั้งหมด 50

ไดอารี่เพื่อนบ้าน

Ban Romyen ยังไม่มีไดอารี่เพื่อนบ้าน

อัลบัมโหวตของ Ban Romyen

Ban Romyen ยังไม่มีอัลบัมโหวต

ไดอารี่ที่อัพเดทล่าสุด

โดย พงษ์ศักดิ์ หิรัญเขต