English ภาษาไทย ພາສາລາວ 中文 日本語 (にほんご) Tiếng Việt ဗမာစာ ភាសាខ្មែរ Pilipino(Tagalog) Bahasa Indonesia русский français Español Português हिन्दी বাংলা العربية بهاس ملايو‎
หน้าแรก เว็บบอร์ด หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype Pic Post ตรวจหวย ควิซ Page คำนวณ คำคม คลิปวิดีโอ สเปซ เกม Play ไดอารี่ อัลบั้ม แต่งรูป กริตเตอร์ ดาวน์โหลดรูปจาก IG
 
ติดต่อเว็บไซต์ติดต่อโฆษณาแจ้ง Report เนื้อหาเงื่อนไขการให้บริการ
 
เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
ดูรายการโปรด เพิ่มเป็นรายการโปรด

วันนี้เป็นวันแรกที่จะเริ่ม

วันที่ 18 มีนาคม 2561

สิ่งที่เบื่อวันนี้คือการเข้าสังคมเจอแต่คนต่อหน้ายิ้มลับหลังนินทานี่หรือสังคมเห้อออ น่าเบื่อนะที่จะต้องปั้นหน้ายิ้มให้พวกเขา พรุ้งนี้ไม่รู้จะเจออะไรอีกมากมาย ชีวิตคนเรานี่แปลกดีนะ....

คือเราเป็นคนหนึ่งที่โรคส่วนตัวสุงไม่เคยเล่าเรื่องส่วนตัวที่ตัวเองคิดหรือทำหรือคิดยังไง ให้ใครฟังเลยแม้แต่ครอบครัวเราก็จะพูดเรื่องที่อยากบอกให้คนอื่นทั่วไปรู้เท่านั้น เราจะมีกำแพงกั้นกับทุกคนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่เคยให้ใครข้ามกำแพงเลย ยิิ่งเรายิ่งโตก็ยิ่งสร้างเพิ่มขึ้นเท่านั้น ยิ่งตอนน้ยิ่งเกลียดเพื่อนที่ คบมาตั้งแต่ตอนเด็กมาก ตั้งแต่เราจำความได้เพราะเราเป็นญาติกัน 

ที่เราเริ่มสร้างกำแพงขึ้นเรื่อยๆเพราะเจอแต่คนแบบนี้ แบบที่ว่าคือ นาง(นามสมุติเพื่อนคนนี้)นางเป็นเพื่อนที่เราก็เห็นว่าสนิทที่สุด เราไม่เคยเล่าเรื่องอะไรให้ฟังหรอก แต่มีอยู่ที่เรามักจะพูดเรื่องที่เราคิดแต่ไม่ใช่เรื่องที่เราคิด งงไหม คือ ถ้าเราคิดอีกอย่าง เราก็จะบอกอีกอย่าง คือไม่พูดความจริงหรือเรื่องอะไรให้ตัวเองดูอ่อนแอ หรือดูส่วนตัวคิดลบหรือไงเกินไปเราจะบอกความคิดที่คนทั่วไปคิด มีครั้งหนึ่งคนในครอบครัวมาบอกเราคือน้า ว่ามันพูดถึงเราด้วย ตอนน้าไปบ้านมัน มี พ่อ แม่ ป้า พี่สาวมัน แฟนมัน อ่อ เมื่อวานก่อนมันจะคุย เราจะสมัครเข้าค่ายหนึ่งซึ่งตองใช้เกรด มันก็จะสมัครตามอ่ะ เราก็ไม่ว่า เราจำเป็นต้องไปขอเอาเกรดเฉลี่ยก่อนววันประกาศเพราะต้องส่งก่อน นางก็ตามไปขอด้วย อ่ะเคร อีก 3 วันได้ เราก็กลับบ้านมาก่อน อ่อคิดได้เราก็อยากสอบใบขับขี่ด้วย นางก็จะสอบตาม อ่อ ก่อนสอบนะ เราจะสอบทัั้งสองอย่าง คือรถยนต์กับจักรยานยนต์ 2 อย่าง ตกเย็น นางมาที่บ้านจ๊ะ บอกไม่ต้องสอบหรอกรอสอบพร้อมนาง นางอายุยังไม่ถึง เราก็บอก สอบรถจักรยายนต์ก่อนสิ แต่ต่ำสุดแค่ 15 ปีนะ นางก็ขำแล้วบอกลืม พอวันไปสอบ เราสอบข้อเขียน ได้ 97 เต็ม 100 เพราะสอบ 2 อย่าง อกพักนึงสอบปฏิบัตินางสอบผ่าน เราสอบตกอันสุดท้าย นางก็ให้เรารอ นาง เพราะนางมากับแฟน แล้วจะกลับกับเรา เราก็ต้อรอนาง พอสอบเสร็จ เราก็ไปเอาเกรดกับนาง พอรับเกรด นางก็ดีใจ ได้เกรดดี เราก็ดูเกรด เราได้ 3.74 นางได้ 3.60 นางอวดไหญ่เลย ว่านางเรียนดีขึ้น เรียนบลาๆ แต่นางลืมไปว่าเราสายวิทย์คณิตนางสายศิล ซึ่งเราไม่ได้ดูถูกที่ไหนนะ แต่โรงเรียนเราคือสายศิลป์อ่อน เราก็ไม่เคยดูถูก เรานี่แหละเป็นคนให้นางขยันเรียนพูดให้นางตั้งใจเรียน เราก็ดีใจ เลยโทรหาแม่ ว่าเราได้เกรดดี นะ แม่ก็ดีใจเพราะ ร.ร.นี้เป็นโรงเรียนดัง เราก็แกล้งพูดว่าจะขอของเพื่อตอบแทนที่เราเรียนดี นางคนได้ยินเพราะนางนั่งหลัง 

วันต่อมาจำได้ไหมที่บอกครอบครัวนางอยู่รวมกัน นางพูดเลยจ๊ะ ว่านางเรียนดี แล้วต่อด้วยว่า เรา อ่ะ หลอกเอาเกรด โรงเรียนมาเพราะตอนแรกบอกจะไปค่าย แล้วไม่ไป แล้วก๋บอกว่าเราบนศาลในโรงเรียน ให้ได้ เกรด 4 10 ตัวขึ้นไป แล้วเราบนของกิน พี่นางก็บอกก็ติดยายมันนะสิอะไรๆก็บน อ๋อแล้วเรื่องขับรถบอก ว่านางเบื่อมากที่จะต้องไปเป็นเพื่อนเราสอบใบขับขี่อีกรอบ นางเบื่อ น้าเราบอกอ่าวบอมไม่ผ่านหรอ มันบอกใช่ นางรอบเดียวผ่าน พ่อนาง

ก็บอกเราขับรถก็ไม่ปลอดภัยเพราะมัวกดโทรศัพย์ ถ้าเจอนะจะตบให้หัวทิ่ม นางบอกมันก็ขับหนีพ่ออ่ะวันนั้น แล้วก็บอกเราอ่ะ บนอะไร คราวหลังก็ไม่ต้องเรียนออกมาบน

........................

น้าเล่าให้เราฟัง เรากลายเป็นเกลียดคนบ้านนั้นไปเลย 

1.ที่เราไม่ไปค่ายนั้น ที่นางจะตามไป เราผิดหรอที่เราไม่ไปค่ายนี้ นางก็ว่าเราเสียๆหายๆ ทั้งที่เรา กลัวว่า จะไม่มีเวลาเรียน เพราะเราติดค่าย แพทย์ กับค่ายครูที่อื่นแล้ว จำเป็นต้องบอกนางด้วยหรอว่าไม่ไปเพราะเหตุผลอะไร

2.ที่เราขับรถแล้วกดโทรศัพย์ แล้วพ่อนางบอกเห็นแล้วจะตบเราขับหนี คือ นางนั้นแหละโทรมา ไปตบลูกตัวเองสิจะโทรมาเพื่อ

3.ว่า ว่าเราบน อะไรไร้สาระ คือเราร็้นะว่าบนไม่ได้ช่วยอะไร แต่นึกสิ สำหรับเราเค้าคือที่พึ่งทางใจ อีกอย่างถ้าได้ตามที่บนจริงเราจะฉลอง ซึ่งของที่จะฉลองก็คือของที่เราบนนั่นแหะ เรบนแต่ของที่เราอยากกินทั้งนั้น ผีหรือเทวดาองค์ไหนจะกินไปหมดไหมถามจริง คนที่กินคือนี่คนที่บนตรงนี่นี้ ก็เราอยากกินเลยหาเรื่องบนไปงั้นแหละ

คือทุกวันนี้เราก็เบื่อครอบครัวนางนะ จุดที่ทำให้เราเกลียเที่สุดคือ

ครอบครัวนางพูดว่า ไม่ครบหรอกคนจนอ่ะ ซึ่งหมายถึงครอบครัวเรา เราก็ได้แต่คิดที่จะตั้งใจเรียนหาเงินให้ได้มากกว่าครอบครัวนางให้ได้

เพราะเราเกลียดพวกมัน....

อ่ฮที่เราบอกเรื่องนี้ที่เป็นเรื่องส่วนตัวเพราะคิดว่าไม่มีใครรู้ว่าเราคือใคร...และเราเบื่อการเขียนลงสมุดเพราะคนอื่นจะอ่านได้ เราเคยมีประสบการณ์นี้แล้วที่โดนแอบอ่าน คนที่เขียนไดอารี่ย์จะรู้ว่าเรื่องส่วนตัวบางเรื่องก็ไม่ควรให้ใครรู้ ถ้ารู็ว่านี่คือสมุดของเรา คือจะรู้ว่าเราเขียน แต่ในนี้ไม่รู็ซึ่งจะปลอดภัยกว่า วันหลังจะมาเขียนประสบการณ์นั้นต่อว่ารู้สึกยังไงที่เพื่อน โรงเรียนเก่าแอบเอาไปอ่าน

เจ้าของไดอารี่

กำลังทำอะไรอยู่
ไม่ได้อัพเดทสถานะมาช่วงหนึ่งแล้ว
5 วันที่ผ่านมา

Butterfly Night
ความสนใจ:
ยังไม่ได้ระบุ
<<มีนาคม 2561>>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

สถิติผู้เยี่ยมชม

ผู้เยี่ยมชมวันนี้ 1 คน
ผู้เยี่ยมชมทั้งหมด 128

ไดอารี่เพื่อนบ้าน

Butterfly Night ยังไม่มีไดอารี่เพื่อนบ้าน

อัลบัมโหวตของ Butterfly Night

Butterfly Night ยังไม่มีอัลบัมโหวต

ไดอารี่ที่อัพเดทล่าสุด

โดย พงษ์ศักดิ์ หิรัญเขต