หน้าแรก เว็บบอร์ด หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype โปรโมชั่น Pic Post ตรวจหวย ควิซ เกมถอดรหัสภาพ Page คำนวณ คำคม วิดีโอ สเปซ เกม Play ไดอารี่ อัลบั้ม แต่งรูป Glitter
 
ติดต่อเว็บไซต์ลงโฆษณาลงข่าวประชาสัมพันธ์แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสมเงื่อนไขการให้บริการ
 
Login เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
ดูรายการโปรด เพิ่มเป็นรายการโปรด

ย้อนความเล่าเรื่องราว.....

วันที่ 6 กรกฎาคม 2563

หลังจากที่ตกงานปี 2550 แล้ว ฉันก็เริ่มมีปัญหากับพี่สาวที่อยู่ร่วมห้อง ด้วยความอึดอัดจึงย้ายออกไปอยู่เพียงคนเดียวและหลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็เริ่มมีแฟน ซึ่งตอนนั้นเพื่อนที่มีก็เริ่มแตกกระจาย ฉันจึงไปหาสมัครงานโดยที่มีแฟนนั่นแหละเป็นคนค้ำประกันให้ และก็ได้เข้าทำงานในบริษัทฯแห่งหนึ่งที่เป็นตัวแทนของคลื่นโทรศัพท์ยี่ห้อหนึ่ง. เริ่มงานปลายปี2550 ไปเรื่อยๆ ซึ่งปกติของการทำงานในบริษัทฯนี้ได้ให้ประสบการณ์ชีวิตฉันมากมาย. เริ่มตั้งแต่พนักงานขายช่วงที่ทำตำแหน่งนี้เราก็ทำและคิดว่าสนุกน่ะ (แรกๆ) เป็นงานบริการที่ไม่มีอะไรมากให้บริการ พูดจาเอาอกเอาใจลูกค้าเพื่อที่จะได้ขายสินค้า และตามมาด้วยยอดขายและที่ตามมาคือค่าคอมมิชชั่น และทำได้อยู่ปีกว่าก็ได้ย้ายสาขา ทีแรกไม่อยากไปน่ะ พอเอาจริงไปถึงอยู่แล้วไม่อยากกลับที่เดิม 55 ที่นั่นลูกค้าค่อนข้างไม่เรื่องมาก ดูบ้านๆแค่เราเอาใจใส่ พูดจากันเองลูกค้าก็ติดจนต้องกลับมาใช้บริการอีก. (เราชอบความกันเองสบายๆ)และอยู่ต่อได้สัก 2-3ปี เจ้านายก็เริ่มมองว่าเราควรที่จะเป็น ผจก ได้ จึงให้ย้ายกลับมาที่เดิม และขีวิตก็ดำเนินไปในตำแหน่ง ผจก สาขา ชีวิตตอนนี้เริ่มล่ะ เริ่มมีอะไรเข้ามามากมาย น่าปวดหัวตั้งแต่เพื่อนร่วมงาน ลูกค้า รวมจนถึงเจ้านาย. ฮ่าๆ เพื่อนร่วมงานบางคนก็ถูกใจ ไม่ถูกใจบ้างแต่ก็พออยู่ร่วมกันได้ แต่บางคนเลี่ยงได้ก็แทบไม่อยากคุยด้วย และมาในส่วนของเจ้านายนี่ไม่ต้องพูดถึงมีเรื่องตำหนิเราได้อยู่ตลอดเวลา แน่นอนหล่ะเขาจ้างเรามาเขาก็ต้องอยากได้ผลงานที่ดีและยอดขายที่มากขึ้น เพื่อให้คุ้มค่าจ้าง และทางบริษัทฯเขาต้องไม่เสียผลประโยชน์ของทาง สำนักงานใหญ่ด้วย. และปกติก็จะมีการสอบวัดผลมันก็มีบ้างที่เราสอบตกบ้าง ผ่านบ้าง. และต้องช่วยน้องๆในสาขาให้ผ่านทุกคน แต่ก็อย่างที่บอกคนเรามันจะเก่งทุกอย่างเป็นไปไม่ได้ ต้องผ่านถึงจะได้เงิน แต่ถ้าสอบตกโดนหักเงินแถมเจ้านายเรียกต่อว่าทุกครั้ง และฉันก็เป็นคนอ่อนไหวมาก โดนว่าหน่อยน้ำตาก็พรั่งพลูทุกครั้งร่ำไป ส่วนลูกค้าก็มีหลายคนหลายความคิดต่างนิสัย ยิ่งมีลูกค้าอยู่ท่านนึงที่ โอ้!! แม่เจ้าเกิดมาไม่เคยเจอ เอาแต่ใจสุดๆมาใช้บริการทีเขาต้องรออยู่ในรถ โทรให้มารับออกจากรถไม่ได้ ต้องบริการอย่างกับเรากินเงินเดือนกับเขา ทำไม่ถูกใจก็เอะอะโวยวายจะเอาเราออกจากงานนู่นนี่นั่นตลอดเวลา. ชีวิตฉันตอนนี้เริ่มมีความเครียดล่ะ เริ่มรู้สึกล่ะว่าทำไมฉันต้องเครียดขนาดนี้ เริ่มมีโรคความดันโลหิตเข้ามา แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อ อยู่มาวันนึงมีสาขาที่อยู่ในตัวเมืองจะหมดสัญญา คนเก่าก็เริ่มลาออก และทางบริษัทฯก็ต้องจัดคนไปสาขานั้น โดยที่ใครได้ไปก็ต้องบอกว่า ถ้าให้ไปหนูจะลาออกบ้างล่ะ หนูไม่อยากไปบ้างล่ะ เอาล่ะสิงานนี้ แจ็คพ๊อตก็มาตกที่ฉัน ที่ต้องเป็นผู้เสียสละ และเราก็ได้ไปตามนั้นชีวิตก็ดำเนินต่อเดินทางไปทำงานที่สาขานั้นจนวาระสุดท้าย ถึงเวลาที่ร้านปิด ฉันก็ได้ติดต่อทาบทามจากฝ่ายบุคคลให้มารับตำแหน่ง ฝ่ายจัดซื้อ ทีนี้ล่ะความคิดที่เริ่มเบื่อลูกค้าก็เลยคิดว่าเอาว่ะ ลองดูตำแหน่งใหม่เผื่อจะดีกว่า พอถึงเวลาที่เข้ามาทำจริงๆฉันพูดกับตัวเองเลยว่า "คิดผิด"เพราะมันไม่ง่ายและยากมากที่ต้องมาเจอกับเจ้านายที่กดดันฉัน เคยมีครั้งนึงที่เราจำได้ไม่เคยลืมที่เขาพูดกับฉันว่าจ้างเราเงินเดือน ผอ. แต่ทำงานอย่างกับพาลโรง คำนี้ฉันจำมาจนถึงทุกวันนี้ และเพื่อนร่วมงานที่ไม่โอเครเอามากๆพูดอะไรด้วยก็ไม่พูด ถามอะไรก็ไม่ตอบ ถามว่าฉันทำอะไรให้ผิดใจ ก็ตอบว่าไม่มี แต่ไม่พูดกับฉัน ความที่เขาเป็นคนที่ใครๆก็ถามว่า ทนอยู่กับคนแบบนี้ได้ยังไง ฉันก็ยอมรับไม่มีทางเลือก แล้วอยู่มาวันนึงฉันก็ทนไม่ไหวขอเจ้านายย้ายที่ทำงานก็ไม่อนุมัติ. การตัดสินใจครั้งใหญ่ก็เริ่มขึ้น "ลาออก"คือคำตอบสุดท้ายเพราะทนอยู่ไปก็คงไม่มีอะไรดี ลาออกจากงานตอนนี้อายุก็ปาเข้าไป 35ปี แต่คิดว่า เอาว่ะมันก็ต้องมีสักอย่างสิที่เราทำได้. ระยะเวลาที่อยู่กับบริษัทฯนี้รวมๆก็ 8-9ปี. ถามว่าได้อะไรไหม เสียอะไรไหม ตอบเลยว่า "มาก"แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อเหมือนเดิม .... 😊

เจ้าของไดอารี่

กำลังทำอะไรอยู่
ยังไม่ได้เขียนอะไร

number565
ความสนใจ:
เพลง, ภาพยนต์, อาหาร
<<กรกฎาคม 2563>>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031

ไดอารี่วันอื่นๆ

สถิติผู้เยี่ยมชม

ผู้เยี่ยมชมวันนี้ 2 คน
ผู้เยี่ยมชมทั้งหมด 84

ไดอารี่เพื่อนบ้าน

number565 ยังไม่มีไดอารี่เพื่อนบ้าน

อัลบัมโหวตของ number565

number565 ยังไม่มีอัลบัมโหวต

ไดอารี่ที่อัพเดทล่าสุด

โดย พงษ์ศักดิ์ หิรัญเขต