หน้าแรก เว็บบอร์ด หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype โปรโมชั่น Pic Post ตรวจหวย ควิซ Page คำนวณ คำคม วิดีโอ สเปซ เกม Play ไดอารี่ อัลบั้ม แต่งรูป Glitter ดาวน์โหลดรูปจาก IG
 
ติดต่อเว็บไซต์ลงโฆษณาแจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสมเงื่อนไขการให้บริการ
 
Login เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
ตรวจหวย งวดวันที่ 15 กรกฎาคม 2562 เลขท้าย 3 ตัว 113, 556
ดูรายการโปรด เพิ่มเป็นรายการโปรด

วันนี้อยู่ดี ๆ แม่งก็สัส

วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562

สวัสดีคุณไดอารี่ นี่เป็นครั้งแรกที่เราพบกันหลังจากที่ดิฉันไมาได้เข้าเว็บนี้มานานแสนนาน เจตนาการเขียนของดิฉันตอนนี้ก็เพื่อระบายอารมณ์และความรู้สึกที่วนเวียนอยู่ในหัว เพราะงั้นหากตัวฉันในอนาคตมาอ่านเข้าก็ได้โปรดเข้าใจตัวฉันในตอนนี้ด้วย

ตอนนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างอยู่ในหัวฉัน เช่นการพรีอัลบั้ม wanna One เมื่อคัมแบคครั้งสุดท้ายที่ฉันทำ สาเหตุส่วนใหญ่ที่ผิดพลาดมันเกิดจากความดื้อรั้นของฉันเอง เพราะไม่ใช่แค่แม่และหมอดูเท่านั้นที่เตือน เพราะแม้แต่สัญชาตญาณลึก ๆ ของฉันก็บอกให้ระมัดระวังไม่ต่างกัน แต่ก็ต้องขอบคุณที่ฉันได้อยู่ท่ามกลางคนที่เข้าใจ เพราะงั้นปัญหาอีรุงตุงนังเลยสามารถแก้ไปได้ทีละเรื่องตอนนี้เงินติดลบอยู่ 45,000 บาท อยากเคลียร์เงินก้อนนี้ทิ้ง แล้วอยากเริ่มต้นใหม่สักที

เอาล่ะ เมื่อกี้ฉันคิดว่าจะพิมอะไรบางอย่างแต่ว่าแม่เรียกให้ไปหาของ อารมณ์และความต่อในการเขียนของฉันจึงหมดลง และเมื่อพิมพ์ข้อความเสร็จ ฉันก็นึกออกว่าจะเขียนเรื่องอะไร

มันคือการเขียนเรื่องความผิดพลาดที่เกิดขึ้นของฉันนั่นเอง เหตุการณ์มาราธอนนี่เกิดขึ้นตั้งแต่กลางปี และฉันคิดว่าทุกอย่างควรจะสงบดีจนกระทั่งฉันได้รู้ว่าตัวเองกำลังโดนโกง ซึ่งเอาจริง ๆ เพราะสภาพคนรอบข้างด้วย ฉันเลยรู้สึกว่าควรจะเก็บมันไว้คนเดียว เออ แล้วไงอะ ปัญหามันบู้มขึ้นมา และยังโชคดีมาก ๆที่ได้ครอบครัวซัพพอร์ต (นั่นรวมออยด้วย ถึงแม้ว่าออยจะบอกว่าเราหยิ่งผยอง จองหองพองขนก็ตาม) และด้วยอะไรสักอย่างที่มันพัวพัน ฉันเปิดพรีอัลบั้มอีกครั้ง และมันล้มเหลว ฉันไม่ได้เข้าแฟนไซน์  ดังนั้นก็เลยไหว้วานน้องคนหนึ่งให้จัดการเรื่องอัลบั้มให่้ แต่นั่นแหละ ฉันมันโง่เอง สุดท้ายก็เลยต้องบินไปเกาหลี จัดการเองในช่วงเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ตลอดระยะเวลาที่อยู่เกาหลี เราเฝ้าถามตัวเองว่านี่กูมาทำบ้าอะไรที่นี่วะเนี่ย เหนื่อยก็เหนื่อย หนักก็หนักของขนาดใหญ่กว่า 1 อ้อมแขน หนัก 20 กว่าโล จำนวน 13 กล่องที่ฉันต้องขนลงจากชั้นสามที่มีบันไดชันเ*้ย ๆ และอยู่ในดงของดงของ แน่ล่ะ นี่จะกลายเป็นบทเรียนที่จำไปจนตายของฉัน แต่ในความพังของฉันมันก็ได้พบอะไรดี ๆ หลาย ๆ อย่าง ฉันเจอไปรษณีย์ที่น่ารักเหมือนหลุดมาจากการ์ตูนญี่ปุ่น พวกเค้าใจดีมาก และฉันยังได้พบกับแหล่งขายเตาสี่เหลี่ยมไว้สำหรับย่างหมูสไตล์เกาหลี มันถูกมาก ฉันได้เตา ที่คีบ ถาดรองและชามเกาหลีแบบตั้งบนเตาแก๊สได้เลย ทั้งหมดนั่นราคารวมแล้วประมาณเจ็ดร้อยบาท นั่นนับเป็นความทรงจำดี ๆ ที่ได้เกิดขึ้น ถ้าไม่นับว่าเหนื่อยสายตัวแทบขาดและใช้เงินไปมากจนน่าตกใจ ฉันว่าบทเรียนที่ได้มันก็คุ้มราคาที่เสียไป 

ฉันบินกลับไทยมาด้วยอารมณ์ของคนที่จัดการปัญหาสำเร็จ แม้ว่าจะต้องวิ่งไฟไหม้อยู่ที่สนามบินจนวินาทีสุดท้ายก็ตาม เออ แล้วก็โดนแม่บ่นนิดหน่อยที่ซื้อสตอเบอรี่กลับมาไม่ได้ เพราะงั้นรอบถัดมาฉันเลยหิ้วกลับไปเลย 6 กล่อง น้ำหนักรวม ๆ คือประมาณ3 กิโลกรัม ตลอดเวลาที่ฉันหิ้วมันมาจากบ้านจุน จนถึงสนามบินฉันได้แต่คิดว่า ก็เออ มีแต่ครอบครัวนี่แหละที่มำให้อีบ้าคนนึงแบกของพะลุงพลังและหิ้วถุงสตอเบอรี่ไปด้วย (และต้องขอบคุณอีน้องดรีมด้วยที่ไปเสาะแสวงหาซื้อมาให้) อ่า ฉันข้ามการเล่าถึงสาเหตุที่มาเกาหลีรอบที่สามไปสินะ สืบเนื่องมาจากครั้งที่ฉันส่งของกลับไทย มีลังสินค้าลังหนึ่งที่ถูกตีกลับเพราะไม่สามารถส่งโดยเครื่องบินได้ อือ ฉันไม้รู้ และมูลค่าของของที่อยู่ในนั้นคือราว ๆ หนึ่งแสนบาท และนั่นแหละ ฉันเลยจำเป็นต้องบินมาที่เกาหลีอีปครั้ง โดยฉันเลือกให้ช่วงที่อยู่นั้นเป็นช่วงเดียวกับเวลาที่มีไฟนอลคอนเสิร์ตของ wanna one  ซึ่งมันน่ารังเกียจมากที่ฉันรู้สึกว่ามันเป็นโชคที่ดี เพราะมันเกิดขึ้นจากความผิดพลาดของฉัน และฉันไม่ควรได้รับรางวัล (ซึ่งการไปคอนเสิร์ตในครั้งนี้ก็ทำให้ฉันได้บาดแผลมาเพิ่มอีกเช่นเดียวกัน) วันแรกที่ไปถึง ฉันรีบจัดการปัญหาอย่างรวดเร็ว และใช้เวลาอีกส่วนไปกับการเข้าที่พัก ซึ่งฉันชอบโฮสเทลที่ไปพักรอบนี้มาก จุนเป็นเจ้าของคนเกาหลีที่พูดสำเนียงได้น่ารักมาก มันยางคางแต่ว่าค่อนข้างรู้เรื่อง และจุนยังใจดีมากที่ให้ฉันสั่งของจากจีมาร์เก็ตไปส่งที่บ้านและให้ฉันยืมผ้าขนหนูฟรี แต่นั่นแหละ ทุกอย่างในที่พักของฉันค่อนข้างสมบูรณ์แบบ ยกเว้นแค่ห้องน้ำส่วนตัวในห้องนอนหญิงที่ใครตดในส้วมก็ได้ยินกันหมด และพวกผู้ชายที่ชอบแก้ผ้ายืนแปรงฟันแล้วไม่ปิดประตู 55555นั่นแหละ หลังจากที่ฉันจัดการเรื่องอื่น ๆ เสร้จ ฉันก็ค่อนข้างสบายใจที่จะมองหาบัตรคอนเสิร์ตสำหรับไฟนอลคอน และโชคดีมากที่ฉันได้บัตรคอนเสิร์ต 2 ใบ (เป็นวันที่วองอูขึ้นโซโล่ทั้งคู่ แล้วในวันที่สองก็เป็นคิวซองอูที่อ่านจดหมายถึงแฟนคลับด้วย ฉันร้องไห้จะตายเพราะได้ยินคำว่าเควนชาน่า) จะบอกว่ายังไงดีกับคอนเสิร์ตในครั้งนี้ เอาเป็นว่าฉันควรเขียนถึงมันในวาระโอกาสถัดไป 

ฉันกลับไทยพร้อมกับการเคลียร์ข้าวของอีกครั้ง แต่พบว่าเรื่องที่ฉันทำไว้มันยังไม่จบลงง่าย ๆ มีปัญหาหลายร้อยอย่างรอให้สะสาง บางทีนี่อาจจะเป็นประโยคเดียวที่ฮันอยากเขียนและทำให้เกิดไดอารี่นี้ขึ้น  เอาเป็นว่า ฉันจะระบายสิ่งที่อยู่ในใจกับเธอนะ เพราะฉันพูดถึงตัวเองเก่ง แต่มีน้อยคนที่อยากจะฟัง เห้อ 5555555

เจ้าของไดอารี่

กำลังทำอะไรอยู่
ยังไม่ได้เขียนอะไร

Kyungin
ความสนใจ:
ยังไม่ได้ระบุ
<<กุมภาพันธ์ 2562>>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728

สถิติผู้เยี่ยมชม

ผู้เยี่ยมชมวันนี้ 1 คน
ผู้เยี่ยมชมทั้งหมด 99

ไดอารี่เพื่อนบ้าน

Kyungin ยังไม่มีไดอารี่เพื่อนบ้าน

อัลบัมโหวตของ Kyungin

Kyungin ยังไม่มีอัลบัมโหวต

ไดอารี่ที่อัพเดทล่าสุด

โดย พงษ์ศักดิ์ หิรัญเขต