หน้าแรก เว็บบอร์ด หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype Pic Post ตรวจหวย ควิซ Page คำนวณ คำคม คลิปวิดีโอ สเปซ เกม Play ไดอารี่ อัลบั้ม แต่งรูป กริตเตอร์ ดาวน์โหลดรูปจาก IG
 
ติดต่อเว็บไซต์ติดต่อโฆษณาแจ้ง Report เนื้อหาเงื่อนไขการให้บริการ
 
เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
ดูรายการโปรด เพิ่มเป็นรายการโปรด

29 กรกฎา 61

วันที่ 29 กรกฎาคม 2561

กาลครั้งนั้นเมื่อฉันเข้าศรีธัญญา part 1

ทั้งหมดจะพิมพ์ในมือถือ อาจจัดหน้างงๆอ่านยากจริงๆอยากเขียนให้คนอื่นอ่านด้วย แต่จุดหมายเลย เผื่อวันนึง ตัวเราเองกลับมาอ่าน จะได้ตั้งสติได้

 

 

เหตุเริ่มด้วยอกหัก ตั้งแต่วันที่ 8 กรกฎา สาเหตุอาจปัญญาอ่อน สำหรับใครหลายคน เราก็ว่างั้น อกหักมาตั้งหลายครั้ง ยังอยู่ได้ แต่ครั้งนี้ ไม่เหมือนทุกครั้ง เขาเป็นคนที่เรารักมาก แม้จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันน้อยมากก็ตาม มันถึงขนาดเสียศูนย์ อีกแล้ว ... คือเราเข้าใจ ว่าเลิกกัน ไปกันไม่ได้ เราต้องอยู่คนเดียว เราเข้าใจเป็นอย่างดี แต่แค่เรายังทำใจไม่ได้ ห้องที่เคยอยู่ด้วยกัน ก็ไม่มีเขาแล้ว ที่เคยคุยกันทุกวัน ก็ไม่มีอีกต่อไป เหลือเราคนเดียวในห้อง หันไปทางไหน ก็มีความทรงจำเต็มไปหมด ทำนู่นนี่ด้วยกัน เราเริ่มนอนไม่หลับ กระวนกระวาย คิดถึง แต่เราไม่เคยโทรหาเขา เราเข้าใจเรื่องราว เรารู้แต่ว่า เราต้องพยายามอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง แต่มันไม่ง่าย หาคนอื่นคุยด้วยก็แล้ว คุยกะใครๆก็แล้ว มันไม่ดีขึ้นเลย ถึงเวลานอน ก็นอนไม่หลับ นอนอยู่แบบนั้น ไม่กินข้าว ไม่หิว ไม่อยากกิน ไม่ร้องไห้ แต่รู้สึกแย่มากๆ เช้าอีกวัน เริ่มหาใครเข้ามาในชีวิต แต่ พอเอาเข้าจริง ทำไม่ไหว ยังคิดถึงเขาอยู่ตลอด เริ่มร้องไห้เบาๆ ไม่กิน ไม่นอน เริ่ม ไม่อยากคุยกะใคร เริ่มเดินวนเวียน รู้สึกคิดถึงตอนที่เขายังอยู่ กลิ่นที่ติดผ้าห่ม ทำให้ยิ่งคิดถึง ยิ่งร้องไห้หนักขึ้น ผ่านวันที่เขามาเก็บของไป ยิ่งเศร้าแบบหนักหน่วง น้ำตาไหลตลอดเวลา รู้สึกว่าคิดถึง รู้สึกอยากเจอ แต่เราก็ไม่โทรหาเขา ไม่ได้คร่ำครวญให้เขากลับมา เพราะเรารู้ว่าจบ คือ จบ พยายามให้มันเจ็บสั้นที่สุด แต่ผ่านไปแต่ละวันยิ่งเลวร้าย เรายังจมอยู่ที่เดิม เริ่มอยากตายเพราะรู้สึกว่าทรมานตอนร้องไห้ ไม่อยากรับรู้อีกต่อไป ว่าไม่มีเขา ไม่อยากทรมานเวลาคิดถึงแล้วจะไม่มีวันได้เจออีก เราเริ่มเดินไปบนตึกแล้วจะโดดลงมา แล้วคิดว่า แค่ห้าชั้นมันจะตายจริงหรอวะ ถ้าพิการ ลำบากคนอื่นทำไงดีวะ เราคิดจะไปโดดสะพาน ก็คิดอีกถ้ามีคนเห็นต้องตามกู้ภัยมางมศพ ลำบากคนอื่นอีก จะตายยังคิดเยอะกลัวคนอื่นลำบาก -_- ไม่กิน ไม่นอน เดินวนในห้อง ร้องไห้อยู่แบบนั้น ลาเพื่อนพี่น้องไปตาย เพื่อนหลายคนโทรมาหาพยายามเข้ามาอยู่ด้วย แต่เราปฎิเสธตลอด จนแม่เพื่อนคนนึงที่อเมริกาโทรมาหา มาคุยกับเรานานมาก แม่โทรมาจากอเมริกาผ่านแมสเซนเจอร์ ใช้เวลาคุยกับเรา เกือบสิบ ชม. เล่าเรื่องตลกให้เราฟัง แต่เราไม่มีอารมณ์ขำเลย เขาเล่าเรื่องชีวิตที่แย่ๆของเขาให้เราฟัง พยายามบอกว่าอายุแค่นี้ ยังต้องเจอเรื่องแย่ๆในชีวิตอีกเยอะ เขาโดนสามีทิ้งตอนท้องได้สองเดือน บ้านโดนยึด ทุกอย่างเลวร้ายกว่าสิ่งที่เราเจอซะอีก เพื่อนบางคนก็มาเล่าว่า นางมีลูกกับสามี แล้วพึ่งมารู้ว่าวามีเป็นเกย์ และมีเพื่อนคนนึงโทรมาด่าว่า ถ้าตายไม่ห้ามเลย ถ้า*อยู่หล่ะ ยากกว่ามั้ย นอนคิดไปร้องไห้ไปยันเช้า เราเริ่มรู้สึกว่า เราต้องกลับมาเป็นตัวเราเองให้มากที่สุด มีคนในนี้บอกเราว่าให้ไปหาหมอปลา มือปราบสัมภเวสี ที่ เพชรบุรี เขารักษาฟรี แต่ด้วยความที่เราไม่เชื่อเรื่องนั้น เรารู้ว่าเราอกหัก จิตใจเราแย่เราต้องกินยารักษา เราเลยตัดสินใจโทรไปสายด่วนสุขภาพจิต จนท.ผู้ชายคุยด้วย เขาแจ้งว่า มีเวลาคุย 10นาที แต่เอาเข้าจริง คุยกะเขา 45 นาที คุยให้เขาฟังว่าอาการเป็นยังไง เหมือนพายเรือวนในอ่าง เขาไม่มีคำปรึกษาที่ดี หรือ อะไรเลย หรือเป็นตัวเราเองที่ งง สรุป เขาแนะนำให้มาที่ รพ.ศรีธัญญาด่วน เพราะเราเป็นไบโพล่า และขาดยามานานมากแล้ว เราโทรไปหาน้องที่บ้านเล่าให้ฟังว่าเราอยากตาย แต่ไม่ได้เล่าว่าเหตุเพราะอกหัก ที่บ้านไม่เคยรู้ว่า เราคบใคร หรืออยู่กับใคร น้องก็พูดอะไรหลายอย่างให้เราฟัง จนเราคิดเอาว่า เราจะอยู่แบบนี้ไม่ได้แล้ว เลยตัดสินใจอาบน้ำออกไป รพ.ศรีธัญญาเช้าวันนั้นเลย

 
Comment!
5 cookiekamui

เห็นแล้วอยากกล่าวถึงตัวเรา เพราะเราไม่ได้เจ็บปวดอะไรขนาดต้องคิดถึงเขา100% จากการปล่อยวางและแมว เรามันเลยไม่เจ็บ ถ้าไม่มีเพื่อนจะทุกข์มากกว่าการไม่มีคนรักนะ(เราว่านะสำหรับตัวเรา) ไอ้เรื่องที่คนชอบถูกหมั้นนี่มันยังมาอยู่กับเราเลยอะ ' _ ' !?

ตอบความคิดเห็นนี้
3 San P

ขอบคุณนะครับ ที่เข้ามาอ่านไดอารี่ ของ ผม ผมไม่ได้เข้ามานานมาก กะทำไว้เผื่อไฟล์หาย ยังไงก็ขอคุณมากๆ นะครับ

ลิ้ง นี้ ครับ http://diary.postjung.com/sanp
ตอบความคิดเห็นนี้
2 นางเบิร์ด

@ วันที่ 8 มกราคม 2559

จริงคับความสุขอยู่กับเราไม่นาน

ทุกข๋ก็เหมือนกัน อยู่ที่ว่าเราเรา

จะยอมรับแล้วอยู่กับ สุข ทุกข์

อย่างไรให้มีความสุขเนอะๆ

สู้ๆ ครับ !!

ตอบความคิดเห็นนี้

เจ้าของไดอารี่

กำลังทำอะไรอยู่
ยังไม่ได้เขียนอะไร

ท่านหงิญไม
ความสนใจ:
เพลง, ภาพยนต์, อินเตอร์เน็ต, แชต/หาเพื่อน/หาแฟน, เกมส์, หนังสือ, ท่องเที่ยว, อาหาร, สัตว์เลี้ยง
<<กรกฎาคม 2561>>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031

ไดอารี่วันอื่นๆ

29 กรกฎาคม 2561
27 มิถุนายน 2561
24 มิถุนายน 2561
25 เมษายน 2561
7 พฤศจิกายน 2560

สถิติผู้เยี่ยมชม

ผู้เยี่ยมชมวันนี้ 5 คน
ผู้เยี่ยมชมทั้งหมด 3,350

ไดอารี่เพื่อนบ้าน

ท่านหงิญไม ยังไม่มีไดอารี่เพื่อนบ้าน

อัลบัมโหวตของ ท่านหงิญไม

ท่านหงิญไม ยังไม่มีอัลบัมโหวต

ไดอารี่ที่อัพเดทล่าสุด

โดย พงษ์ศักดิ์ หิรัญเขต